Aynı yüklemin altında buluşan iki özne.
Şehir ve İnsan.
Başka oldukları kadar aynı, yalnız oldukları kalabalık…
Yaşam denen döngünün içinde tek bir cümlede yan yana.
Canlı, dinamik, organik…Ya da öyle olması gereken.
Neden şehir ve insan dediğimizde aklımıza gelen cevapların sadece birkaçı bunlar.
Birlikteler çünkü; mekânsız bir insan nasıl yoksa, insansız/soluksuz bir şehir de yok(tur) aslında.Siz hiç , bir romandaki insanı mekansız hayal ettiniz mi? İşte asıl nokta da bu. Nelerle değil de nerelerde mutlu olduğunuzu hiç düşündünüz mü?
Planlamanın yakın zamana dek yok saydığı, şehrin insan yönünü vurgulamak istedik.Bunu yaparken yaşadığımız kenti ve kendimizi düşündük. Alışkanlıklarımızı, özlemlerimizi, her gün yaşadığımız ve konuştuğumuz sorunları, düzeltmek istediklerimizi koyduk önümüze.
Herkes bilse,öğrense,katılsa,çabalasa dedik. En önemlisi de bir şeyleri değiştirebilme umudunu geri kazanmak istedik ve yola koyulduk…
Yazı: Özge Şahin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder